خاله ساناز

تازگیها به این تنیجه رسیدم ما انسانها توی خواب هر حرکتی می کنیم همون هستیم و لا غیر ،زندگی روزمره و هزار بالا و پایینش اگرچه مارو سانسور می کنه اما نهایتاً می خوایم دوست داشته باشیم و دوست داشته بشیم !چقدر ناراحت کننده است روحی رو که می خواد پر بکشه مثل بادبادکی که می خواد از زمین کنده بشه با زور بال و پرشو ببندیو بگی صبر کن !